آفریدگار هستی

ما رَأَيْتُ باكِياً اَحسَنَ تَبَسُّماً مِنَ الْقَلَمِ!

ترجمه

هيچ گريانى را نديدم كه همچون قلم به زيبايى تبسم كند.

 شرح كوتاه

  قلم گوياى عواطف و ترجمان خرد آدمى است.

 قلم بنيان گذار تمدّن ها و گرداننده چرخ هاى جامعه است.

   قلم در گريه هاى مداوم خود شرح دردهاى جانكاه انسانها مى گويد و در تبسّمى كه همواره در ميان دو لب دارد، نشاط عشق، و شوق حيات، و رمز زندگى و هزار گونه زيبايى نهفته است.

   ولى افسوس همين قلم هنگامى كه به دست نا اهل افتد از قطره هاى اشكش، قطره هاى خون مى ريزد و تبسّمش نيشخندى است بر عالى ترين ارزش هاى انسانى!