آفریدگار هستی

ترك نماز، باعث انهدام دین

قال رسول الله صلى الله علیه وآله : من ترك صلاته متعمدا فقد هدم دینه ؛

كسى كه عملا نمازش را ترك كند، به تحقیق كه دینش را منهدم كرده است .

(بحارالانوار، ج 82، ص 202. میزان الحكمه ، ج 5، ص 402)

نتیجه كمك به تارك نماز

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:من اعان تارك الصلوه بلقمه او كسوه فكانما قتل سبعین نبیا اولهم ادم و اخرهم محمد ؛

كسى كه ترك كننده نماز را به دادن طعامى یا لباسى یارى كند، مثل این است كه هفتاد پیغبر را كشته ، كه اول آنها آدم ، و آخر آن ها محمد (ص) است .

(لئالى الاخبار، ص 395)

ترك نماز باعث حبط عمل

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:

من ترك صلاته حتى تفوته من غیر عذر فقد حبط عمله ؛

كسى كه نمازش را بدون عذر ترك كند (نخواند) تا وقت آن بگذرد،

عمل او نابود شده است .

(بحارالانوار، ج 82، ص 203. میزان الحكمه ، ج 5، ص 403)

فاصله كفر و ایمان

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:بین العبد و بین الكفر ترك الصلاه ؛

فاصله كفر و بندگى ترك نماز است .

(بحارالانوار، ج 82، ص 202. میزان الحكمه ، ج 5، ص 403)

مورد لعن واقع شدن

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -: تارك الصلاه ملعون فى التوراه ملعون فى الانجیل ملعون فى الزبور ملعون فى القران ملعون فى لسان جبرئیل ملعون فى لسان میكائیل ملعون فى لسان اسرافیل ملعون فى لسان محمد ؛

ترك كننده نماز در تورات و انجیل و زبور و قرآن مورد لعنت قرار گرفته و به زبان جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و محمد (ص ) ملعون است .

(انوار الهدایه ، ص 197، الحكم الزاهره ، ص 294)

دین و بى نمازى

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله - :اما الصلاه فلا خیر فى دین لا صلاه فیه ؛

دینى كه در او نماز نباشد، فایده و خیرى ندارد (خیرى در آن نیست ).

(سیره ابن هشام ، ج 3 - 4، ص 504)

راه ترك نماز

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:ما بین المسلم و بین ان یكفر الا ان یترك الصلاه الفریضه متعمدا او یتهاون بها فلا یصلیها؛

فاصله بین مسلمان و بین كفرش چیزى جز ترك نماز واجب نیست كه یا عمدا ترك نماید و اصلا قبول نداشته باشد و یا از بى اعتنایى نماز نخواند.

(بحارالانوار، ج 82، ص 216. میزان الحكمه ، ج 5، ص 402)

ترك نماز و هنگام مردن

قال رسول الله - صلى الله علیه وآله -:من ترك صلوه لایرجو ثوابها و لایخاف عقابها فلاابالى ایموت یهودیا و نصرانیا او مجوسیا ؛

كسى كه نماز را ترك كند، امید به پاداش نمازش نمى باشد و از عذاب آن نیز ترسناك نیست ، پس باكى نیست كه یهودى بمیرد، یا نصرانى ، یا مجوسى .

(بحارالانوار، ج 82، ص 203. میزان الحكمه ، ج 5، ص 403 )