اصول عقائد اسلامي (امامت)
خداوند در سوره توبه به مسلمانان فرمان مى‏دهد كه در ميدان مبارزه و جهاد، رهبران و فرماندهان كفر و ريشه‏هاى آنان را هدف قرار دهيد: «فقاتلوا ائمّة الكفر»(26) پس با پيشوايان كفر نبرد كنيد.
 در سخنان پيشوايان معصوم نيز به اين مهم توجّه شده است. حضرت على عليه السلام مى‏فرمايد: «الناس بامرائهم أشبَه منهم بآبائهم»(27) شباهت مردم به رهبرانشان، از تأثير پذيرى آنها از پدران و مادرانشان بيشتر است.
 در روايتى ديگر مى‏خوانيم: «الناس على دين ملوكهم»(28) دين مردم بر طبق دين رهبران و حاكمان آنان است.
 پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله فرمودند: «صِنفان من امّتى اذا صلحا صلحت امّتى و اذا فسدا فسدت امّتى» هر گاه دو دسته از امت من فاسد شوند همه فاسد مى‏شوند و اگر صالح شوند در همه اثر گذاشته و همه صالح مى‏شوند.
 سؤال كردند آن دو دسته كيانند؟
 پيامبر فرمودند: «الفقهاء و الاُمراء»(29) دانشمندان و حاكمان.
 حديثى مهم‏
 امام باقرعليه السلام مى‏فرمايد: «قال اللّه تبارك و تعالى: لاعذّبنّ كلّ رعيّة فى الاسلام دانت بولاية كلّ امام جائر ليس من اللّه و اِن كانت الرعية فى اعمالها بَرَّة تقيّة و لاعفونّ عن كلّ رعيّة فى الاسلام دانت بولاية كلّ امام عادل من اللّه و اِن كانت الرعيّة فى انفسها ظالمةً مسيئة»(30)
 خداوند مى‏فرمايد: هر جمعيّتى كه رهبرىِ فردى ستمگر را بپذيرند، مورد عذاب و غضب من هستند گرچه آنان خود باتقوا و نيكوكار باشند و هرگاه مردمى رهبرى امام عادلى را بپذيرند مورد عفو و لطف من هستند گرچه آنان به خود ظلم كرده و داراى رفتار بدى باشند.
 از اين حديث بسيار عالى، استفاده مى‏شود كه آنچه مهم‏تر از عمل است، پذيرش ولايت پيشواى عادل است. همان گونه كه هرگاه راننده اتوبوس، فردى عاقل و با تجربه و سالم باشد اين اتوبوس به منزل مى‏رسد گرچه بعضى مسافران، پوست پرتقال و ته سيگار در ماشين ريخته و يا با لباس كثيف و كفش پاره در آن نشسته باشند.
  در قرآن آمده است: «و مَن اضلّ ممّن اتّبع هواه بغير هُدىً من اللّه»(3۱)
 كيست گمراه‏تر از كسى كه پيرو هوس خود باشد و هدايتى از طرف خدا او را هدايت نكند.
 در حديث ذيل آيه مى‏خوانيم: هر كه مكتب و دين خود را بر طبق سليقه و رأى خود قرار دهد و از امام حقيقى اطاعت نكند، مشمول اين آيه شده و گمراه‏ترين افراد است.(۳۲)
 در حديث ديگر مى‏خوانيم: كسى كه زياد عبادت كند، ولى امام و رهبر حقى نداشته باشد، سعى و تلاش او مردود و در حقيقت گمراه است و خدا نيز دشمن عبادت و اعمال اوست. «واللّه شانى‏ء لاعماله»(3۳)
26) سوره توبه، آيه 12.
27) تحف العقول، ص‏208.
28) كشف الغمّه، ج‏2،ص‏21.
29) بحارالانوار، ج‏2، ص‏49.
30) كافى، ج‏1، ص‏376.
۳۱) سوره قصص، آيه 50.
۳۲) تفسير الميزان، ج‏16، ص 56.
۳۳) كافى، ج‏1 ص‏183.