آفریدگار هستی

زن بارداری را که اعتراف به ارتکاب زنا کرده بود نزد "عمر" آوردند،

عمر دستور به رجم او داد.

در اثنای راه "علی علیه السلام" با او برخورد کرده، فرمود: این زن را چه شده است؟

گفتند: عمر دستور رجم او را صادر کرده است.

 علی علیه السلام او را برگرداند و به عمر گفت: "هذا سلطانک علیها فما سلطانک علی ما فی بطنها ؛ تو بر این زن سلطه داری (و می توانی او را مجازات کنی) اما سلطه و دلیل تو بر آنچه در شکم اوست چست؟ سپس افزود: شاید بر او نهیب زده ای و او را ترسانده ای(که اعتراف به گناه کرده است) ؟

 عمر گفت: چنین بوده است.

 فرمود: مگر نشنیده ای که پیغمبر اکرم فرمود: کسی که زیر فشار از جهت زنجیر یا زندان یا تهدید اعتراف کند اعتراف او اثری ندارد؟

عمر او را رها کرده و گفت: "عجزت النساء ان تلدن مثل علی بن ابی طالب لولا علی لهلک عمر؛ مادران هرگز نمی توانند مثل علی بن ابی طالب بزایند. اگر علی نبود عمر هلاک می شد."

"ذخایر العقبی ص80- مطالب السؤول ص13-مناقب خوارزمی ص 48-اربعین فخر رازی ص466 (طبق نقل الغدیر ج 6 ص110)"