نام:

پدر: امام حسن عسكري(ع)

مادر: نرجس

القاب: حجت، خاتم، صاحب الزمان،قائم ، منتظر ، و از همه مشهورتر ( مهدي )

شمايل: چون ستاره درخشان نوراني و داراي خالي سياه بر گونه راست

زاد روز: شب نيمه شعبان سال 255 هجري قمري هنگام طلوع فجر

زادگاه: شهر سامراء

غيبت صغري: از سن پنج سالگي به مدت 69 سال

نمايندگان: چهار نفر از شخصيتهاي شيعه به نامهاي:

1- ابو عمرو ، عثمان بن سعيد بن عمرو عمري اسدي، وكيل و نماينده پيشين امام هادي و

امام عسكري ( ع )

2- فرزند عثمان بن سعيد به نام ابوجعفر، محمد بن عثمان بن سعيد(درگذشت: 304 ه.ق)

3- ابوالقاسم، حسين بن روح بن ابي بحر نوبختي ( درگذشته 326 ه ، ق )

4- ابوالحسن علي بن محمد سمري ( درگذشته 329 ه . ق )

محل اقامت نامبردگان بغداد و كليه امور شيعيان و خواسته ها و نامه هاي آنان به وسيله

اين چهار نفر انجام و  ردو بدل مي شد و آرامگاه آنان نيز در بغداد مشهور است

غيبت كبري: با درگذشت چهارمين نماينده و سفير آن حضرت از سال 329 هجري قمري

آغاز گرديد و تا به هنگام فرمان الهي مبني بر اجازه ظهور و قيام آن بزرگوار همچنان

ادامه خواهد داشت

هنگام ظهور:

آنگاه كه منادي حق از جانب آسمان ندا دهد: حق با آل محمد ( ص ) است نام مهدي

بر سر زبانها افتد و مردم دلباخته او شوند و از كسي جز او سخن نگويند

محل ظهور:

مكه معظمه

محل بيعت ( تعهد مردم در پيروي از امام ):

مسجدالحرام ( ميان ركن و مقام )

نشاني:

فرشته اي از بالاي سر او فرياد مي زند اين مهدي است او را پيروي كنيد

يادگار انبياء:

انگشتر سليمان در انگشت او ، عصاي موسي در دستش ، و بطور خلاصه هر چه

خوبان همه دارند او يك جا و تنها دارد

ياران:

سيصدو سيزده نفر ( به عدد اصحاب بدر ) افرادي مي باشند كه هسته مركزي زمامداري

او را تشكيل مي دهند و در حقيقت كارگردانان اصلي قيام مهدي ( ع ) و كارگزاران درجه

اول انقلاب جهاني اسلام خواهند بود كه از اطراف جهان به دور حضرتش گرد آيند

روش حكومتي:

بر اساس قرآن و سيره پيامبر(ص) و امام امير مومنان(ع)

شعاع و دامنه حكومت:

سراسر جهان را فرا گيرد و زمين را از عدل و داد پر كند در حالي كه از جور و ستم پر شده باشد

مركز حكومت:

مسجد كوفه ، مركز خلافت و حكومت جد بزرگوارش علي ( عليه السلام )