آفریدگار هستی

921- 37320- (4) امام صادق عليه السلام فرمود: «بپرهيزيد از نگاه (به نامحرم) چرا كه نگاه، تيرى از تيرهاى شيطان است و حضرت افزود: نگاه كردن به اندامى كه با جامه پوشيده شده [بدون شهوت‏] اشكال ندارد.»

923- 37322- (6) اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: «خداوند لعنت كند چشم چران و كسى را كه خود را در معرض چشم چرانى قرار مى‏دهد.»

924- 37323- (7) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «كسى كه به زنى نگاه حرامى بيندازد خداوند چشمش را از آتش پر مى‏سازد.»

925- 37324- (8) اميرالمؤمنين عليه السلام در روايتى كه مناهى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را آورده است فرمود: «هركس دو چشمش را از حرام پر سازد خداوند دو چشمش را در روز قيامت از آتش پر كند مگر اينكه توبه كند و برگردد.»

926- 37325- (9) رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هركس دو چشمش را به حرام پر سازد خداوند در روز قيامت ميخ‏هايى از آتش داخل آن مى‏كند پس از آن دو چشمش را از آتش پر مى‏سازد تا زمانى كه مردم به پا خيزند آنگاه دستور مى‏دهد كه او را به آتش ببرند.»

927- 37326- (10) ابن عباس گويد: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم براى‏مان خطبه خواند و اين آخرين خطبه حضرت در مدينه بود ... تا آنجا كه گويد: هركس دو چشمش را از زنى به حرام پر سازد (و مانند روايت پيشين را آورده تنها در اين روايت اين است كه: «تا زمانى كه ميان مردم داورى كند» به جاى «تا زمانى كه مردم به پا خيزند» ....)

و باز پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هركس كه نگاه به داخل خانه همسايه‏اش كند و به عورت مردى يا موى زنى يا چيزى از بدنش نگاه كند بر خداوند است كه او را همراه با منافقانى كه در پى عورات مردم در دنيا بودند، به آتش درآورد و اين شخص از دنيا بيرون نمى‏رود تا آنكه خدا او را رسوا سازد و عورت (نقص) او را در آخرت براى مردم آشكار سازد.»

929- 37328- (12) امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: «كسى نيست مگر اينكه به بهره‏اى از زنا دست يافته است. پس زناى دو چشم نگاه است و زناى دهان، بوسيدن است و زناى دو دست لمس كردن است چه زناى فرج آن را تكميل كند يا نكند.»

930- 37329- (13) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «براى هر عضوى از انسان بهره‏اى از زناست. زناى چشم نگاه است، زناى زبان سخن گفتن است و زناى دو گوش شنيدن است و زناى دو دست، گرفتن است و زناى دو پا، راه رفتن است و عورت گاهى اينها را تصديق مى‏كند و گاه تكذيب مى‏كند. (گاه زناى اصلى را به دنبال دارد و گاه ندارد).»

931- 37330- (14) امام صادق عليه السلام فرمود: «نگاه در پى نگاه در دل شهوت را مى‏كارد و همين فتنه براى نگاه كننده كافى است.»

932- 37331- (15) ابن سنان گويد: «از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى‏فرمود: پيوسته حضرت مسيح عليه السلام به يارانش مى‏فرمود: در روايتى ... و بپرهيزيد از نگاه كردن چرا كه نگاه در دل نگاه كننده [بذر شهوت‏] مى‏كارد (و مشابه روايت پيشين را آورده است).»

933- 37332- (16) اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود: «پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند: اى على! در پى نگاه، نگاه ديگرى نينداز چرا كه تنها نگاه اول براى تو جايز است.»

934- 37333- (17) اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به او فرمودند: اى على! براى تو گنجى در بهشت است و تو صاحب هر دو سوى آن هستى و در هنگام نماز نگاه دوم را در پى نگاه اول در نياور چرا كه نگاه اول براى توست و نگاه دوم براى تو نيست.»

935- 37334- (18) اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود: «هركس چشمش را آزاد و رها كند خاطر خويش را ناراحت ساخته است و هركس نگاه‏هاى پى در پى كند حسرت و افسوسش مداوم شود.»

936- 37335- (19) امام صادق عليه السلام فرمود: «نگاه اول براى توست و نگاه دوم بر ضرر توست نه براى تو و نگاه سوم در آن نابودى است.»

937- 37336- (20) اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: اى على! اولين نگاه براى توست و دومى بر ضرر توست نه براى تو.»

938- 37337- (21) اميرالمؤمنين على عليه السلام در حديث اربعمأة فرمود: «نخستين نگاه به زن براى توست پس در پى آن نگاه ديگرى نكنيد و از فتنه بترسيد.»

944- 37343- (27) امام باقر عليه السلام فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم لعنت كرد مردى را كه به عورت زنى كه برايش حلال نيست نگاه كند و نيز مردى را كه به برادرش در ارتباط با همسر او خيانت كند و مردى را كه مردم به خيردهى او و يا فقه او نياز دارند و او از آنان رشوه مى‏خواهد.»

945- 37344- (28) در كتاب‏ عدّة الداعى‏ آمده است: «در وحى‏اى كه خداوند متعال به داود كرد آمده است:

چه بسا بنده نماز گزارد ولى من با آن نماز به صورتش مى‏زنم و مانع رسيدن صدايش مى‏شوم.

اى داود! آيا مى‏دانى كه آن بنده كيست؟ آن بنده همان است كه زياد به نواميس مؤمنان چشم‏چرانى فاسقانه مى‏كند و آن همان است كه با خويش مى‏گويد كه اگر به قدرتى برسد گردن‏هاى مردم را به ستم مى‏زند.»

947- 37346- (30) در كتاب‏ غُرَر الحِكَم‏ نقل شده است: «چشم‏ها دام‏هاى شيطان است.»

948- 37347- (31) چشم چرانى قاصد فتنه‏هاست.

949- 37348- (32) از دست دادن بينايى بهتر از نگاه كردن به چيزى است كه موجب فتنه است.

950- 37349- (33) چه بسا نگاهى كه حسرت و ندامتى را در پى مى‏آورد.

952- 37351- (35) هر كس كه نگاهش را آزاد و رها سازد خود را به كام مرگ كشانده است.

بشارت

920- 37319- (3) عقبه گويد: «امام صادق عليه السلام فرمود: نگاه، تيرى زهرآلود از تيرهاى شيطان است هركس نگاه را براى خداوند عز و جل نه از ترس يا شرم ديگران ترك كند خداوند در پى اين ترك، ايمانى به او مى‏دهد كه مزه‏اش را مى‏يابد.»

922- 37321- (5) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «نگاه كردن به زيبايى‏هاى زن تيرى از تيرهاى شيطان است هركس آن را ترك كند خداوند به او مزه عبادتى را مى‏چشاند كه او را شاد سازد.»

939- 37338- (22) از اميرالمؤمنين على عليه السلام درباره مردى كه زنى با او برخورد مى‏كند و آن مرد به زن نگاه مى‏كند سؤال شد حضرت فرمود: «اولين نگاه براى توست و دومين نگاه به ضرر توست نه به نفع تو و نگاه سوم تيرى مسموم از تيرهاى شيطان است هركس آن را به خاطر خدا نه ديگران ترك كند خداوند در پى آن ايمانى به او مى‏دهد كه مزه آن را مى‏يابد.»

942- 37341- (25) امام صادق عليه السلام فرمود: «هركس به زنى نگاه كند آن گاه چشمش را به آسمان اندازد و يا ببندد پلك به هم نمى‏زند مگر آن كه خداوند متعال از حور العين به او تزويج مى‏كند.»

943- 37342- (26) و در روايت ديگرى آمده است: «نگاهش به او باز نمى‏گردد تا اينكه خداوند در پى آن ايمانى به او خواهد داد كه مزه‏اش را مى‏يابد.»

946- 37345- (29) روايت شده كه اميرالمؤمنين عليه السلام در ميان يارانش نشسته بود. زن زيبايى گذر كرد. همه با چشمهايشان او را دنبال كردند.

حضرت فرمود: «چشم‏هاى اين نران چشم‏چران است و اين نگاه سبب تحريك براى آميزش مى‏شود هر زمان كه فردى از شما به زنى نگاه كرد و از آن زن خوشش آمد با همسرش آميزش كند چرا كه همسرش زنى مانند زنان ديگر است.»

در كتاب‏ غُرَر الحِكَم‏ نقل شده است : 951- 37350- (34) هر كس كه چشمش را ببندد دلش را راحت ساخته است.

953- 37352- (36) هركس كه چشمش را فرو بندد اندوهش كم شود و از نابودى‏اش در امان باشد.