|
خشکسالیم و شما باران مایی |
دریای لطف و فضل بی پایان مایی |
|
وقتی که اسم فاطمه روی لب ماست |
بوی تو میآید، یقین مهمان مایی |
|
شاگرد درس تو کرامت پیشگان اند |
استاد درس مکتب عرفان مایی |
|
هرکس که باشد منکرت پست است اما |
من مطمئنم اینکه تو، قرآن مایی |
|
آن کس که با تو رفت بیراهه نرفته |
در کشتی فیض خدا، سکان مایی |
|
از لطف و احسان شما، از علم و جودت |
بی پرده میگویم شما ایمان مایی |
|
تو در دل خوبان عالم جای داری |
زیرا که نور دیده سلطان مایی |
|
چشم و چراغ هشتمین ماه خدایی |
یعنی که فرزند علی موسی الرضایی |
|
آنقدر که چشمان زیبای تو ناز است |
مانند سجاده به طاق عرش باز است |
|
وقتی که اسم تو می آید آسمان هم... |
...با ذکر نامت غرق در سوز و گداز است |
|
یک دو قدم بردار که عالم ببیند |
خاک زمین ازگامهایت دلنواز است |
|
روز قیامت میشود فهمید این را : |
هرکس که قدری با تو باشد سرفراز است |
|
ما راهم از حال دعایت جرعه ای ده |
آقا امامت کن بیا وقت نماز است |
|
مرغ سحر دیشب تمام ذکرش این بود |
نام جواد از روز اول چاره ساز است |
|
وقتی که تو روبه خدا غرق دعایی |
انگار که حیدر کنار جانماز است |
|
ما را بخر تا که برای تو بمانیم |
روزیمان کن تا گدای تو بمانیم |
|
در هر نگاه تو صفا را میتوان دید |
قطعاً علی موسیالرضا را میتوان دید |
|
در نیمه شبهای خدایی تو آقا |
هر شب سرشک ربّنا را میتوان دید |
|
آقا به جان نوکرانت کفر این نیست |
در چشمهای تو خدا را میتوان دید |
|
دست گدا وقتی که سوی تو دراز است |
لطف امام مجتبی را میتوان دید |
|
هر شب کنار سفرهات خضر و کلیم اند |
چون حضرت خیرالنسا را میتوان دید |
|
عالم فقیر دستهایت هست زیرا |
در خانه تو انبیا را میتوان دید |
|
از آسمان کاظمین از روی گنبد |
گلدسته های کربلا را میتوان دید |
|
از صحن تو تا کربلا یک راه دارد |
یک جاده ای که نام ثارالله دارد |