خداوند بیامرزد مردی را که حکمتی بشنود و آن را دریابد ،

به هدایت فراخوانده شود و به آن نزدیک گردد.

دامن هدایت گری را بگیرد و نجات یابد.

 خدای را حاضر ببیند، و از گناه خود بترسد .

عبادت خالص پیش فرستد ،و عمل صالح به جای آورد .

کرده نیک ذخیره سازد ،واز حرام دوری گزیند .

تیر بر هدف نشاند ،و پاداش آخرتی یابد .

بر هوا و هوسش چیره گردد ،و آرزویش را تکذیب نماید .

شکیبایی را مرکب نجات خویش سازد ،

وتقوا را توشه پس از مرگش نماید .

در راه روشن گام بردارد ،و از راه روشن جدا نگردد.

فرصت را مغتنم شمارد ، با کرده نیک بر اجل پیشی گیرد، و از عمل

 خود زاد وتوشه ای بر گیرد.

خطبه ۷۶ نهج البلاغه