ولادت اولین امام شعیان و پیشوای آزاد مردان وعارفان جهان مبارکباد.

 

بر بیت خدا ،نور و صفای دگر آمد

این کیست که در خانه ی حق بی خبر آمد ؟

 

این نور خدایی است که نازل به حرم شد

یا لطف نهان بود وکنون جلوه گر آمد

 

مهر است مگر ، می دمد از رخنه دیوار ؟

ماه است مگر ،کز افق کعبه بر آمد ؟

 

سر الله اعظم ، سبب سجده بر آدم

در قبله گه آخر، زپس پرده بر آمد

 

سر حلقه خلقت،  پدر عالم هستی  

سر چشمه ی پاینده علم وهنر آمد

 

حسنی که پراکنده به هر دور و زمان بود

مجموع به یک جا شد ، با یک نفر آمد

 

در بیت اَحد ، قدرت حق ، پرده برافکند

 ازبنت اسد، شیر صفت یک پسر آمد

 

محبوب خدا،  نفس نبی،  همسر زهرا  

معشوق بشر ، باب شبیر و شبر آمد

 

جبریل امین، شهپر خود فرش زمین کرد

چون عرش نشین ، خسرو والا گهر آمد

 

از مقدم او، باغ ارم گشت گل افشان

بر شاخه طوبی،  زوجودش ثمر آمد

 

افراشته شد،  پرچم پیروزی قرآن

کز جانب حق،  آیت فتح و ظفر آمد

 

آمد اسد الله ، به هواداری احمد

خورشید جمال نبوی را قمر آمد

 

پویند ره کعبه ، به یادش همه عشاق

بوسند حجر را چو لبش در نظر آمد

 

بی گفته ی او ، هر قلمی نای تهی بود

از قند لب او ، به سخنها شکر آمد

 

هر گز دگران را نبود جای قیاسش

 زیرا که علی ، بر همه ابرار سر آمد

 

 گمراه چه آرد پس از این عذر گناهش؟

کز قبله برون، قبله نمای بشر آمد

 

بر خیز حسان ، چنگ به دامان علی زن

اکنون که ترا سایه رحمت به سر آمد