خوش اخلاقی
| ارزش خوش اخلاقی ،حاتم منا: اى حسن الخلق و الخلق الحسن الطف |
قال الصّادق علیه السّلام: الخلق الحسن جمال فی الدّنیا و نزهة فی الآخرة، و به کمال الدّین و قربة إلى الله تعالى.
حضرت امام صادق علیه السّلام مىفرماید که:
خلق نیکو، حسن و زیبائى است در دنیا، و موجب طهارت از گناهان
است در آخرت، و دین به او تمام مىشود و صاحب خلق نیکو به
خدا نزدیک است.
و لا یکون حسن الخلق الاّ فی کلّ ولىّ و صفىّ، لانّ الله تعالى ابى ان یترک الطافه و حسن الخلق الاّ فی مطایا نوره الاعلى، و جماله الازکى.
و نمىباشد خلق نیکو مگر در دوستان خدا و برگزیدگان پروردگار
عالم، چرا که حضرت بارى عزّ اسمه نخواسته است در روز أزل که
بگذارد الطاف خود را و خلق نیکو را، مگر در کسانى که متحمّل نو
ر او باشند و دل خود را به نور الهى محلّى و مصفّى نموده باشند.
لانّها خصلة یختصّ بها الاعرف بربّه، و لا یعلم ما فی حقیقة حسن الخلق الاّ الله تعالى.
چرا که خلق نیکو، خصلتى است که مخصوص است به او، هر که شناساتر
است به پروردگار خود، و راه نبرده است به فضیلت حسن خلق و کمّیّت و
کیفیّت او، مگر خداوند عالم و بس.
قال رسول الله صلّى الله علیه و آله: حاتم منا: اى حسن الخلق و الخلق الحسن الطف شیء فی الدّین، و أثقل شیء فی المیزان، و سوء الخلق یفسد العمل کما یفسد الخلّ العسل، و ان ارتقى فی الدّرجات فمصیره إلى الهوان.
حضرت رسالت پناه صلّى الله علیه و آله به زبان عبری مىفرماید که: نیکویى خلق و خلق
نیکو، لطیفترین و بهترین چیزها هستند در آخرت، و ثقیلترین چیزها هستند
در ترازوى عمل، و خلق بد، فاسد و نابود مىکند عمل را، چنانکه نابو
د مىکند سرکه، عسل را. و صاحب خلق بد، هر چند در کمالات دیگر ترقّى
نماید و به مرتبه اعلى رسد که جاى او جهنّم خواهد بود و از جهنّم دیگ
ر خلاصى ندارد.
و در بعضى از نسخ به جاى «رمتا»: «ذهبا» واقع است، بنا بر این معنى چنین مىشود که: حسن
خلق، زینت است از براى صاحب حسن خلق، چنانکه انگشتر طلا زینت است از براى متختّم به
آن.
قال رسول الله صلّى الله علیه و آله: حسن الخلق شجرة فی الجنّة، و صاحبه متعلّق بغصنها یجذبه إلیها، و سوء الخلق شجرة فی النّار، فصاحبها متعلّق بغصنها یجذبه إلیها.
حضرت رسالت پناه صلّى الله علیه و آله مىفرماید که: خلق نیکو درختى است در
بهشت و شاخهاى بلند دارد و هر که صاحب خلق نیکو است، به یکى از
شاخهاى او مىچسبد و آن شاخ او را به بهشت مىرساند. و خلق بد درختى
است در دوزخ و شاخهاى دراز دارد، و صاحب خلق بد، به یکى از آن شاخها
متوسّل شده داخل جهنّم مىشود.
ترجمه مصباح الشریعة، شهید ثانی ، ص:381 - 383