آفریدگار هستی

خنك آن كس كه چون سگان ، زندگى كند در اين حيوان ده خصلت است كه مؤ من به داشتن آنها سزاوار است .
نخست : آنكه سگ را در ميان مردمان ، قدرى نيست و اين ، همان حال مسكينان و بيچارگان است .
دوم : آنكه مالى و ملكى از آن او نيست و اين همان صفت مجردان است .
سوم : آنكه او را خانه و لانه اى معين نيست كه و هر جا كه رود، رفته است و اين علامت متوكلان است .
چهارم : آنكه اغلب اوقات گرسنه است و اين ، عادت صالحان است .
پنجم : آنكه اگر صد تازيانه از دست صاحب خود خورد، در خانه او را رها نمى سازد، و اين صفت ، مريدان است .
ششم : آنكه شب هنگام بجز اندكى نمى آرمد، و اين حالت محبان و دوستداران است .
هفتم : آنكه رانده مى شود، و ستم مى كشد، ليكن چون بخوانندش ، بدون دلگيرى از مى گردد و اين ، نشانه فروتنان است .
هشتم : آنكه بهر خوراك كه صاحبش به او مى دهد، راضى است و اين حال قانعان است .
نهم : آنكه بيشتر لب فرو بسته و خاموش است و اين علامت خائفان است .
دهم : آنكه چون بميرد، ميراثى بجاى نگذارد، و اين حالت زاهدان است