ملاقات حضرت(ع)
منشا محرومیت از ملاقات حضرت(ع) و غیبت ایشان خود ما بوده ایم و خود ما نیز می توانیم با برداشتن موانع ظهور در رفع این محرومیت ها سهیم باشیم

اولاً: ما باید ملاحظه کنیم که وظیفه ما در این عصر و زمان غیبت چیست و برای رسیدن به کمالی که هدف خلقت ما قرار گرفته چه باید بکنیم؟ وظیفه ما جز عمل به دستورات و وظایفی که از ناحیه امام معصوم(ع) به ما ابلاغ شده و رسیده چیز دیگری نیست . اگر چه مجرد ملاقات حضوری خود نیز شرفی خاص است.
ثانیاً: منشامحرومیت از ملاقات حضرت(ع) و غیبت ایشان خود ما بوده ایم و خود ما نیز می توانیم با برداشتن موانع ظهور در رفع این محرومیت ها سهیم باشیم.
ثالثاً: برای هر امتی در هر عصر و زمانی یک نوع امتحان است و مسأله غیبت امام زمان(ع) در این دوره برای هر جامعه شیعی یک نوع امتحان بزرگ محسوب می شود.
رابعاً: کسی نگفته ما نمی توانیم خدمت آقا امام زمان(ع) مشرف شویم. این امر برای هر کس مقدور است ولی مقداری سخنیت لازم دارد. باید غبار و زنگار را از چشم و دل زدود تا قابلیت لقای حضرت را پیدا کرد.
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۸/۱۱ ساعت ۷:۶ ق.ظ توسط ابراهیم
|