تبیین «بسما...» در غذا خوردن
برای کسی که میخواهد بر مبنای بسم ا... زندگی کند لازم است آن را هر چه بیشتر در ابعاد زندگی خود لحاظ کند. حتی در کاری مثل غذا خوردن که به نظر خیلی مادی و ظاهری است. بسم ا... قابلیت عملیاتی شدن در غذا خوردن را دارد. در ادامه به بعضی از نکات در این باره اشاره میکنیم ضمن بیان اینکه تحقیق در موضوع رابطه بسم ا... و غذا خوردن جای بررسیهای بیشتری را دارد و آنچه در این متن ارائه شده تنها سرنخهایی از این موضوع است که میتواند نقطه شروعی بر آن باشد و نه دیدگاهی نهایی.
اولین نکته برای کسی که میخواهد بر مبنای بسم ا... غذا بخورد این است که هدف خود را از غذا خوردن با این آیه تطبیق دهد. اکثر مردم هدفشان از غذا خوردن کسب لذت است، برخی غذا خوردن را وسیلهای برای کسب سلامتی میدانند، و بعضی دیگر بنا بر عادت غذا میخورند و...
بسم ا... آیه ایست که در چند رکن اصلی وجود دارد. نام خدا. بخشندگی و مهربانی. بر اساس همین سه رکن هم میتوان شیوه متناسب غذا خوردن را متوجه شویم. هدفی که با این دیدگاه تناسب دارد، خوردن برای کسب نیرو و سلامتی برای «زندگی در راه خداست». سلامتی به صورت محض خوب است اما سلامتی که در خدمت خداوند نباشد یک چیز خوب اما بیروح است. مثل یک چیز زیبا که فایدهای برای کسی ندارد. صرفاً یک چیز تزیینی است و مشکلی را از کسی حل نمیکند.
در رعایت وجه بیرونی این تعلیم، شخص غذایی را که نام خدا بر آن خوانده نشده باشد نمیخورد.1 بیان بسم ا... قبل از شروع خوردن حداقل شکل اجرای این موضوع است اما ابعاد دیگری هم دارد. مثلا اینکه چقدر این بیان کردن را تشریفاتی یا واقعی و جدی انجام میدهیم. آیا این موضوع آنقدر برایمان مهم هست که مثلا اگر یک بار فراموش کردیم، به ازای آن یک وعده اصلی غذای خود را نخوریم یا یک روز روزه بگیریم؟
منبع : کتاب بسم الله الرحمن الرحیم ، کلید جهانها