چهره و شمايل حضرت مهدي ( ع ) را راويان حديث شيعي و سني چنين نوشته اند :
" چهره اش گندمگون ، ابرواني هلالي و کشيده ، چشمانش سياه و درشت و جذاب ، 
شانه اش پهن ، دندانهايش براق و گشاد ، بيني اش کشيده و زيبا، پيشاني اش بلند 
و تابنده . استخوان بندي اش استوار و صخره سان ، دستان و انگشتهايش درشت . 
گونه هايش کم گوشت و اندکي متمايل به زردي - که از بيداري شب عارض شده - 
بر گونه راستش خالي مشکين . عضلاتش پيچيده و محکم ، موي سرش بر لاله گوش 
ريخته ، اندامش متناسب و زيبا ، هياتش خوش منظر و رباينده ، رخساره اش در 
هاله اي از شرم بزرگوارانه و شکوهمند غرق . قيافه اش از حشمت و شکوه رهبري سرشار . 
نگاهش دگرگون کننده ، خروشش درياسان ، و فريادش همه گير " . 
حضرت مهدي صاحب علم و حکمت بسيار است و دارنده ذخاير پيامبران است . وي 
نهمين امام است از نسل امام حسين ( ع ) اکنون از نظرها غايب است . ولي مطلق و 
خاتم اولياء و وصي اوصياء و قائد جهاني و انقلابي اکبر است . چون ظاهر شود ، به 
کعبه تکيه کند ، و پرچم پيامبر ( ص ) را در دست گيرد و دين خدا را زنده و احکام 
خدا را در سراسر گيتي جاري کند . و جهان را پر از عدل و داد و مهرباني کند . 
حضرت مهدي ( ع ) در برابر خداوند و جلال خداوند فروتن است . خدا و عظمت خدا در 
وجود او متجلي است و همه هستي او را فراگرفته است . مهدي ( ع ) عادل است و 
خجسته و پاکيزه . ذره اي از حق را فرو نگذارد . خداوند دين اسلام را به دست او عزيز 
گرداند . در حکومت او ، به احدي ناراحتي نرسد مگر آنجا که حد خدايي جاري گردد . 
مهدي ( ع ) حق هر حقداري را بگيرد و به او بدهد . حتي اگر حق کسي زير دندان ديگري 
باشد ، از زير دندان انسان بسيار متجاوز و غاصب بيرون کشد و به صاحب حق باز 
گرداند . به هنگام حکومت مهدي ( ع ) حکومت جباران و مستکبران ، و نفوذ سياسي 
منافقان و خائنان ، نابود گردد . شهر مکه - قبله مسلمين - مرکز حکومت انقلابي مهدي 
شود . نخستين افراد قيام او ، در آن شهر گرد آيند و در آنجا به او بپيوندند ... 
برخي به او بگروند ، با ديگران جنگ کند ، و هيچ صاحب قدرتي و صاحب مرامي ، باقي 
نماند و ديگر هيچ سياستي و حکومتي ، جز حکومت حقه و سياست عادله قرآني ، در جهان 
جريان نيابد . آري ، چون مهدي ( ع ) قيام کند زميني نماند ، مگر آنکه در آنجا 
گلبانگ محمدي : اشهد ان لا اله الا الله ، و اشهد ان محمدا رسول الله ، بلند گردد . 
در زمان حکومت مهدي ( ع ) به همه مردم ، حکمت و علم بياموزند ، تا آنجا که زنان 
در خانه ها با کتاب خدا و سنت پيامبر ( ص ) قضاوت کنند . در آن روزگار ، قدرت 
عقلي توده ها تمرکز يابد . مهدي ( ع ) با تاييد الهي ، خردهاي مردمان را به کمال 
رساند و فرزانگي در همگان پديد آورد ... . 
مهدي ( ع ) فرياد رسي است که خداوند او را بفرستد تا به فرياد مردم عالم برسد . 
در روزگار او همگان به رفاه و آسايش و وفور نعمتي بيمانند دست يابند . حتي 
چهارپايان فراوان گردند و با ديگر جانوران ، خوش و آسوده باشند . زمين گياهان 
بسيار روياند آب نهرها فراوان شود ، گنجها و دفينه هاي زمين و ديگر معادن استخراج 
گردد . در زمان مهدي ( ع ) آتش فتنه ها و آشوبها بيفسرد ، رسم ستم و شبيخون و 
غارتگري برافتد و جنگها از ميان برود . 
در جهان جاي ويراني نماند ، مگر آنکه مهدي ( ع ) آنجا را آباد سازد . 
در قضاوتها و احکام مهدي ( ع ) و در حکومت وي ، سر سوزني ظلم و بيداد بر کسي نرود 
و رنجي بر دلي ننشيند . 
مهدي ، عدالت را ، همچنان که سرما و گرما وارد خانه ها شود ، وارد خانه هاي مردمان 
کند و دادگري او همه جا را بگيرد .