حضرت رسول (ص) به امام علی (ع) چنین فرمودند :

یا ابوالحسن ! مثل تو در امت من ، مثل «قل هو الله احد » است که هر کس یک مرتبه آن را تلاوت کند ؛ ثواب تلاوت ثلث قرآن دارد و کسی که دو مرتبه تلاوت کند ؛ ثواب دو ثلث قرآن دارد و کسی که سه مرتبه آن را تلاوت کند ، ثواب ختم قرآن دارد . به همین طریق ، کسی که تو را به زبان خود دوست دارد ؛ دو ثلث ایمان او تمام است و کسی که تو را به قلب و لسان دوست دارد ، و به دست خود یاری کند ؛ تمام ایمان را دارد .  قسم به آن کسی که مرا به پیامبری فرستاده ، اگر دوست دارند تو را اهل زمین مثل اهل آسمان ، هیچ کس به آتش جهنم عذاب نمی شد .

بحار الأنوار ج 39 ص 258 و 270

 
امام موسی کاظم (ع) چنین فرمودند :

کسی که قادر نباشد بر زیارت ما ، پس زیارت کند ؛ برادران مؤمن صالح خود را تا ثواب زیارت ما بر او نوشته شود و کسی که قادرنشود  بر صله و احسان به ما ، پس زیارت اخوان صالح خود کند که آن نیز ثواب زیارت و صله  ما دارد .

 کبریت احمر – ص 118

آغاز راه
 

قبل از پیمودن راه از خداوند یاری بجوی و با اشتیاق عمل کن تا پیروز شوی و از هر کاری که تو را به شک و تردید اندازد،یا تسلیم گمراهی کند بپرهیز. وچون یقین کردی و دلت روشن و فروتن شد، و اندیشه ات گرد آمد و کامل گردید و اراده ات به یک چیز متمرکز گشت پس اندیشه کن در آنچه که برای تو تفسیر می کنم : اگردر این راه آنچه را دوست می داری فراهم نشد و آسودگی فکر و اندیشه نیافتی ، بدان که راهی را که ایمن نیستی می پیمایی ، و در تاریکی ره می سپاری ، زیرا طالب دین نه اشتباه می کند و نه در تردید و سرگردانی است ، که در چنین حالتی خودداری بهتر است.   نامه ی 31/5

 

حدیث

امام باقر (ع) می فرمایند :" قال الله تبارک و تعالی : لا عذٌبنٌ کلٌ رعیٌة فی الاسلام دانت بولایة کلٌ امام جائر لیس من الله و اِن کانت الرعیة فی اعمالها بَرٌةتقیٌة و لا عفونٌ عن کٌل رعیٌة فی الاسلام دانت بولایة کٌل امام عادل من الله و اِن کانت الرعیٌة فی نفسها ظالمةً مسیئة .

خداوند می فرمایند: هر جمعیٌتی که رهبری فردی ستمگر را بپذیرد ، مورد عذاب و غضب من است گر چه آنان خود با تقوا و نیکوکار باشند و هرگاه مردمی رهبری امام عادلی را بپذیرند مورد عفو و لطف من هستند گر چه آنان به خود ظلم کرده و دارای رفتار بدی باشند .

آنچه از این حدیث استنباط می شود این است که ؛  پذیرش ولایت پیشوای عادل از عمل مهم تر است .                             

کافی ج 1 ، ص 376

:: موضوعات مرتبط: حدیث، آزاد
 
فضایل اهل بیت ع
 

خاندان پیامبر (ص) مایه ی حیات دانش ، و نابودی جهل اند . بردباریشان شما را از دانش ایشان خبر می دهد ، و ظاهرشان از صفای باطن ، و سکوتشان از حکمت های گفتارشان با خبر می سازد ؛ هرگز با حق مخالفت نکردند و در آن اختلاف ندارند .

آنان ستون های استوار اسلام ، و پناهگاه مردم می باشند . حق به وسیله ی آنها به جایگاه خویش بازگشت ، و باطل از جای خود رانده و نابود ، و زبان باطل از جا کنده شد .

اهل بیت پیامبر دین را آن چنان که استوار بود ، دانستند  و آموختند و بدان عمل کردند ، نه آنکه شنیدند و نقل کردند ، زیرا راویان دانش بسیار ، امٌا حفظ کنندگان و عمل کنندگان به آن اندک اند .

خطبه ی 239

 



امام رضا (ع) می فرمایند :

مؤمن مؤمن نخواهد بود مگر اینکه سه خصلت داشته باشد ،

سنتی از پروردگار ،

سنتی از پیامبر

و سنتی از امام و پیشوا .

 اما سنت پروردگار کتمان اسرار است و سنت پیامبر مدارا کردن با مردم و سنت امام شکیبایی کردن در برابر ناراحتی ها و مشکلات .



 امام کاظم(ع)فرمودند:

مردی خدمت سرورمان امام صادق (ع)آمد و از ناداری شکوه کرد . حضرت فرمود :چنان نیست که تو می گویی و به نظر من تو فقیر نیستی . مرد عرضه داشت :سرورم ! به خدا سوگند خوراک شب خود را هم ندارم. او نمونه هایی از ناداری خود برشمرد. اما امام پیوسته گفته ی او را تکذیب می کرد . تا آنجا که به او فرمود : به من بگو اگر صد دینار به تو بدهند تا از ما بیزاری جویی آن را می ستانی ؟

عرض کرد: نه.حضرت مبلغ را به هزار دینار رسانید و آن مرد هر بار سوگند خورد کهاین کار را نخواهد کرد.

حضرت به او گفت : آیا کسی که چنین کالایی دارد و آن را با این قیمت نمی فروشد نادار است ؟!                                                        کشکول نراقی صفحه ی ۲۸۷