آفریدگار هستی

اي بندگان خدا، شما را به ترك دنيايي سفارش مي‏كنم كه شما را رها مي‏سازد، گر چه شما جدايي از آن را دوست نداريد، دنيايي كه بدن‏هاي شما را كهنه و فرسوده مي‏كند با اينكه دوست داريد همواره تازه و پاكيزه بمانيد.شما و دنيا به مسافراني مانيد كه تا گام در آن نهند، احساس دارند كه به پايان راه رسيده‏اند، و تا قصد رسيدن به نشاني كرده‏اند، گويا بدان دست يافتند، در حالي كه تا رسيدن به هدف نهايي هنوز فاصله‏هاي زيادي است.چگونه مي‏تواند به مقصد رسد كسي كه روز معيّني در پيش دارد و از آن تجاوز نخواهد كرد مرگ به سرعت او را مي‏راند، و عوامل مختلف او را بر خلاف خواسته خود از دنيا جدا مي‏سازد.

2- روش برخورد با دنيا

پس در عزّت و ناز دنيا بر يكديگر پيشي نگيريد، و فريب زينت‏ها و نعمت‏ها را نخوريد و مغرور نشويد و از رنج و سختي آن نناليد و ناشكيبا نباشيد، زيرا عزّت و افتخارات دنيا پايان مي‏پذيرد، و زينت و نعمت‏هايش نابود مي‏گردد، و رنج و سختي آن تمام مي‏شود، و هر مدّت و مهلتي در آن به پايان مي‏رسد، و هر موجود زنده‏اي به سوي مرگ مي‏رود.آيا نشانه‏هايي از زندگي گذشتگان كه بر جا مانده شما را از دنيا پرستي باز نمي‏دارد و اگر خردمنديد آيا در زندگاني پدرانتان آگاهي و عبرت آموزي نيست مگر نمي‏بينيد كه گذشتگان شما باز نمي‏گردند و فرزندان شما باقي نمي‏مانند مگر مردم دنيا را نمي‏نگريد كه در گذشت شب و روز حالات گوناگوني دارند:يكي مي‏ميرد و بر او مي‏گريند، و ديگري باقي مانده به او تسليت مي‏گويند، يكي ديگر بر بستر بيماري افتاده ديگري به عيادت او مي‏آيد، و ديگري در حال جان كندن است، و دنيا طلبي در جستجوي دنياست كه مرگ او را در مي‏يابد، و غفلت زده‏اي كه مرگ او را فراموش نكرده است، و آيندگان نيز راه گذشتگان را مي‏پويند.بهوش باشيد مرگ را كه نابود كننده لذّت‏ها و شكننده شهوت‏ها و قطع كننده آرزوهاست، به هنگام تصميم بر كارهاي زشت، به ياد آوريد، و براي انجام واجبات، و شكر در برابر نعمت‏ها و احسان بي شمار الهي، از خدا ياري خواهيد.

خطبه 98 نهج البلاغه