آفریدگار هستی

دعا:

دعا نیز خواندنی نیست، بلکه خواستنی است. «خواستن» ابتدا در دل ایجاد می‌شود و پس از آن که دل خواست، به ذهن و تصور نازل شده و از آن مرحله نیز به کلام و زبان نازل شده و بیان می‌گردد.

پس اصل دعا همان «خواستن» است که در قالب کلام ظهور یافته و بیان می‌شود و البته بدیهی است که انسان خواسته را نزد کسی می‌برد و از او مطالبه‌ی استجابت می‌نماید که برآور کننده‌ی آن باشد. لذا این خواسته یا دعا به خداوند متعال عرضه می‌گردد و او نیز وعده استجابت داده است.

اما، بدیهی است که وقتی انسان چیزی را فقط در زبان می‌خواهد، عمق این خواسته و عمر این خواسته، به همان اندازه‌ی کلام گذرا، سطحی و فانی است، اما و‌قتی خواسته‌‌ای قلبی شد، جدی شد، واقعی شد، حتماً به دنبال تحققش می‌رود. لذا امام رضا علیه‌السلام فرمودند: هر کس دعا کند و در پی‌اش نرود، خودش را مسخره کرده است.