روزی که تو آمدی به دنیا عریان

مردم همه خندان و تو بودی گریان

ای دوست چنان کن که به وقت رفتن

مردم همه گریان و تو باشی خندان

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

چنان بایدت زیست اندر جهان

که بعد از تو گویند : حیف از فلان

نه چون مدت عمرت آید به سر

بگویند : ای کاش ازین زودتر !