برکات مهمانداري در احاديث
نويسنده: الف.رحيمي
مهماني و مهمانداري برکات بي شماري از جمله ثمرات دنيوي واخروي دارد،. هر چند ممکن است ثمرات دنيوي نصيب هر فردي اعم از مومن و غير مومن مي شود وهيچ کس از ثمرات آن بي بهره نماند. اما ثمرات معنوي و اخروي مهمانداري مخصوص کساني است که نور ايمان و ولايت ائمه اطهارعليهم السلام قلب هاي آنها را منور کرده باشد. برخي ازثمرات مهمانداري عبارتند از:
نورانيت صورت
حضرت علي عليه السلام مي فرمايد: هيچ مومني نيست که مهمان را دوست داشته باشد، مگر اين که در روز قيامت وقتي از قبر بيرون آيد صورتش مانند ماه شب چهارده بدرخشد. کساني که او را مي بينند، مي گويند: آيا پيغمبر مرسلي است که اين قدر نوراني است! اما در جواب آنها گفته مي شود: او پيغمبر و نبي نيست، بلکه مومني است که مهمان را دوست مي داشته و او را اکرام کرده است و راهي براي او نيست جز اين که داخل بهشت شود .
بخشايش گناهان و نزول نعمات
پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه وآله مي فرمايد: وقتي خداوند عزوجل خير بنده اي رابخواهد، هديه اي براي او مي فرستد.
بعضي از اصحاب پرسيدند: آن هديه چيست؟
فرمود: مهمان است، که روزي خود را مي آورد و گناهان اهل آن خانه رابا خود مي برد.
متاسفانه خيلي از خانواده هايي که از مهمان متنفرند، و از مهمانداري مي ترسند، به اين خاطر است که مي گويند: خرج ما زياد مي شود و بچه هاي ماگرسنگي خواهند کشيد! و حال آن که طبق روايات، مهمان علاوه بر اين که سربار صاحبخانه نيست، بلکه روزي خود و آن خانواده را به همراه مي آوردو گناهان آن بخشش گناهان خانواده به واسطه مهمان است.
حضرت علي عليه السلام مي فرمايد: هيچ مومني نيست که صداي پاي مهمان رابشنود و به واسطه آمدن مهمان خوشحال بشود، مگر اين که گناهانش آمرزيده شود; حتي اگر به اندازه مسافت بين زمين و آسمان باشد.
در اين رابطه نقل اين جريان خالي از لطف نيست که در زمان رسول خداصلي الله عليه وآله شخصي بسيار مهماندوست بود، ولي زني بسيار خسيس داشت.
آن مرد از ترس اعتراض و فرياد برآوردن زن، از پذيرش مهمان بسيارکراهت داشت. از اين رو براي حل اين مشکل روزي خدمت حضرت رسول اکرم صلي الله عليه وآله رفت و کيفيت احوال و ماجرا را تعريف کرد واز ايشان راه چاره خواست.
حضرت فرمود: به خانه برو و به آن زن بگو: وقتي مهمان مي آيد،از لاي در مهمان ها را مشاهده کن و هنگام بيرون رفتن مهمان به پشت سرايشان خيره شو و نگاه کن تا ببيني خداوند تبارک و تعالي چه خير و برکتي در حق مهماندار عنايت کرده است.
آن مرد به خانه رفت و به زن خود گفت: امروز رسول خدا صلي الله عليه وآله را بادو سه نفر به مهماني طلبيده ام. بنابراين توقع دارم کج خلقي نکني و بخل رافرو گذاري. حضرت فرموده اند: در حال داخل شدن و بيرون رفتن مهمان، آنهارا نگاه کن تا آنچه را خداي تعالي به برکت مهماني ارزاني داشته است، ببيني.
مرد همسر خود را با هزار عجز و التماس راضي کرد و اسباب ضيافت راتهيه نمود.
چون وقت داخل شدن مهمانان شد، زن از لاي در نگاه کرد و با تعجب ديد در دامن مهمانان گوشت و ميوه هاي بسيار است و آنان با اين وضع داخل منزل شدند.
زن از ديدن اين منظره بسيار خوشحال شد و چون وقت بيرون رفتن مهمانان شد، باز از همان جا نگاه کرد. ديد گزنده ها و مار و کژدم هاي بسيار،در دامن ايشان آويخته، از خانه بيرون مي روند.
زن تعجب کنان نزد شوهر آمد و گفت: هنگام ورود و خروج مهمان هاچنين چيزي ديدم. تعبير آن چيست؟
مرد گفت: من دليل آن را از رسول خداصلي الله عليه وآله خواهم پرسيد.
پس از اين گفتگو، روز بعد مرد به خدمت رسول خداصلي الله عليه وآله شرفياب شد وعرض کرد: يارسول الله! عيال من چنين نعمت هايي در هنگام داخل شدن مهمانان ديده و در وقت بيرون رفتن هم مشاهده نموده است که گزنده هابه دامن آنها آويزانند و بيرون مي روند!
رسول خداصلي الله عليه وآله فرمود: آن نعمت ها برکت هايي است که خداوند عالم به سبب مهماني و ميزباني ارزاني فرموده و آن گزنده ها، گناهان صاحبخانه است که بيرون مي رود.
پس از آن، زن چنان راغب مهمان شد که تمام عمر در مهماني دادن،به شوهر خود سفارش مي کرد.
رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله مي فرمايد: وقتي مهمان بر قومي وارد مي شود،روزي او از آسمان نازل مي گردد و وقتي از غذاي صاحبخانه مي خورد،خداوند گناهان اهل خانه را به سبب نزول مهمان مي بخشايد.
حسين بن نعيم صحاف مي گويد: امام جعفر صادق عليه السلام از من پرسيد:اي حسين! آيا برادران ديني ات را دوست داري؟
عرض کردم: آري.
فرمود: آيا به مستمندان آنان سود مي رساني؟
گفتم: آري، قربانت گردم.
فرمود: همانا بر تو لازم است که دوست داشته باشي کسي را که خدا او رادوست دارد. به خدا قسم! به هيچ يک از آنها سود نرساني جز آن که دوستش داشته باشي. آيا آنهارا به منزلت دعوت مي کني؟
عرض کردم: آري، غذا نمي خورم مگر آن که دو يا سه تن يا کمتر يا بيشتراز آنها همراهم باشند.
حضرت فرمود: بااين حال، فضيلت آنها بر تو بيش از فضيلت تو بر آنهااست!
با تعجب پرسيدم: قربانت گردم! غذاي خود رابه آنها مي خورانم وآنها راروي فرشم مي نشانم و خدمت آنها را مي کنم، باز فضيلت آنها بر من بيشتراست؟!
فرمود: آري، چون هرگاه آنها به منزلت آيند، همراه آمرزش تو و عيالت مي آيند و چون از منزلت بيرون روند، با گناه تو و عيالت بيرون مي روند.
اسلام شخصيت تازه وارد و مهمان را حفظ کرده و صريحا مي گويد: وي سربار خانواده نيست، بلکه وي با روزي خود آمده ورحمتي است که فرستاده شده است. همه مومنان بايد خود را در معرض اين رحمت الهي قرار دهند، تا موجب خشنودي خداوند عزيز گردند.
هرکه را بيني به گيتي، روزي خود مي خورد گر زخوان تو است نانش بازخوان خويشتن.
پس تورا منت زمهمان داشت بايد بهر آنک مي خورد بر خوان احسان تو نان خويشتن
مهمان راهنماي بهشت است.
رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله مي فرمايد: مهمان راهنماي بهشت است.
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: هر کس سه تن از مردم خداشناس راغذا دهد، خداوند تبارک و تعالي او را از سه بهشت که عبارتند از: فردوس اعلي، جنت عدن و طوبي غذا مي دهد.
آن حضرت در روايت شريف ديگري مي فرمايد: هر کس گرسنه اي راسير گرداند، خداوند براي او نهري در بهشت جاري مي سازد.
حرام شدن جهنم بر او
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: هر کس مومني را طعام دهد و قصدش نزديکي به خدا باشد، مانند کسي است که فئامي از مردم را سير گرداند!
ربعي مي گويد: از حضرت پرسيدم: معني “فئام ” چيست؟
فرمود: يکصد هزار تن از مردم را فئام گويند
امام محمد باقرعليه السلام مي فرمايد: هر کس چهارتن از مسلمانان را اطعام کند،مانند آن است که چهار تن از اولاد اسماعيل ذبيح الله را از اسارت نجات داده است.
جبران مهمان نوازي در بهشت
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: هر کس گرسنه اي را سير گرداند، خداوندبراي وي خواني در بهشت ترتيب مي دهد که همه خلايق - جن و انس - از سرآن سفره سير برخيزند.
برکت امنيت براي مهمان نواز
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: روزي عده اي از اسيران را خدمت رسول اکرم صلي الله عليه وآله آوردند تا آنها را به خاطر جنايات و خيانت هايي که کرده بودند، به قتل برسانند.
مردي از آنها را پيش آوردند تا حکم اعدامش را اجرا کنند. در اين هنگام جبرئيل از طرف خداوند بر پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله نازل شد و عرض کرد: اعدام اين شخص رابه تاخير اندازيد!
پيامبر اکرم (صلوات الله عليه) وي را برگرداند و پس از اجراي حکم اعدام درباره ساير رفقايش وي را طلبيد و با او صحبت کرد.
در اين هنگام باز جبرئيل عليه السلام نازل شد و عرض کرد: خداوند مي فرمايد:اين مرد ديگران را اطعام مي کرد و مهمان نواز بود و در ناملايمات صبرمي کرد، وي را عفو نما.
پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله او را به برکت اين فضيلت بزرگ و ارزشمند آزاد فرمود.
آن مرد وقتي علت آزادي خود را فهميد، تعجب کرد و اسلام آورد وسپس گفت: قسم به پروردگاري که تو را به نبوت برگزيده است! هيچ گاه کسي را ازمال خويش محروم نگردانيدم.
نصربن قابوس مي گويد: روزي نزد امام جعفر صادق عليه السلام بوديم. آن حضرت فرمود: طعام دادن به يک مومن نزد من محبوب تر است از آزاد کردن ده بنده و گزاردن ده حج!
عرض کردم: ده بنده و ده حج؟!
فرمود: اي نصر! اگر شما طعامش ندهيد، مي ميرد يازبون مي شود، زيرا اواز فشار گرسنگي نزد ناصبي ها و دشمنان ما مي رود و از آنان درخواست مي کند و مردن برايش بهتر از درخواست کردن از ناصبي است. اي نصر! هر که مومني را زنده کند، مثل اين است که همه مردم رازنده کرده است. اگر به او طعام ندهيد، او را کشته ايد و اگر اطعامش کنيد،او را زنده کرده ايد.
و نيز آن حضرت فرمود: اگر پنج درهم برگيرم و به بازار شما درآيم وطعامي بخرم و چند نفر از مومنان را گرد آورم، نزد من محبوب تر است ازاين که بنده اي را آزاد کنم.
الف.رحيمي
نويسنده: الف.رحيمي
مهماني و مهمانداري برکات بي شماري از جمله ثمرات دنيوي واخروي دارد،. هر چند ممکن است ثمرات دنيوي نصيب هر فردي اعم از مومن و غير مومن مي شود وهيچ کس از ثمرات آن بي بهره نماند. اما ثمرات معنوي و اخروي مهمانداري مخصوص کساني است که نور ايمان و ولايت ائمه اطهارعليهم السلام قلب هاي آنها را منور کرده باشد. برخي ازثمرات مهمانداري عبارتند از:
نورانيت صورت
حضرت علي عليه السلام مي فرمايد: هيچ مومني نيست که مهمان را دوست داشته باشد، مگر اين که در روز قيامت وقتي از قبر بيرون آيد صورتش مانند ماه شب چهارده بدرخشد. کساني که او را مي بينند، مي گويند: آيا پيغمبر مرسلي است که اين قدر نوراني است! اما در جواب آنها گفته مي شود: او پيغمبر و نبي نيست، بلکه مومني است که مهمان را دوست مي داشته و او را اکرام کرده است و راهي براي او نيست جز اين که داخل بهشت شود .
بخشايش گناهان و نزول نعمات
پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه وآله مي فرمايد: وقتي خداوند عزوجل خير بنده اي رابخواهد، هديه اي براي او مي فرستد.
بعضي از اصحاب پرسيدند: آن هديه چيست؟
فرمود: مهمان است، که روزي خود را مي آورد و گناهان اهل آن خانه رابا خود مي برد.
متاسفانه خيلي از خانواده هايي که از مهمان متنفرند، و از مهمانداري مي ترسند، به اين خاطر است که مي گويند: خرج ما زياد مي شود و بچه هاي ماگرسنگي خواهند کشيد! و حال آن که طبق روايات، مهمان علاوه بر اين که سربار صاحبخانه نيست، بلکه روزي خود و آن خانواده را به همراه مي آوردو گناهان آن بخشش گناهان خانواده به واسطه مهمان است.
حضرت علي عليه السلام مي فرمايد: هيچ مومني نيست که صداي پاي مهمان رابشنود و به واسطه آمدن مهمان خوشحال بشود، مگر اين که گناهانش آمرزيده شود; حتي اگر به اندازه مسافت بين زمين و آسمان باشد.
در اين رابطه نقل اين جريان خالي از لطف نيست که در زمان رسول خداصلي الله عليه وآله شخصي بسيار مهماندوست بود، ولي زني بسيار خسيس داشت.
آن مرد از ترس اعتراض و فرياد برآوردن زن، از پذيرش مهمان بسيارکراهت داشت. از اين رو براي حل اين مشکل روزي خدمت حضرت رسول اکرم صلي الله عليه وآله رفت و کيفيت احوال و ماجرا را تعريف کرد واز ايشان راه چاره خواست.
حضرت فرمود: به خانه برو و به آن زن بگو: وقتي مهمان مي آيد،از لاي در مهمان ها را مشاهده کن و هنگام بيرون رفتن مهمان به پشت سرايشان خيره شو و نگاه کن تا ببيني خداوند تبارک و تعالي چه خير و برکتي در حق مهماندار عنايت کرده است.
آن مرد به خانه رفت و به زن خود گفت: امروز رسول خدا صلي الله عليه وآله را بادو سه نفر به مهماني طلبيده ام. بنابراين توقع دارم کج خلقي نکني و بخل رافرو گذاري. حضرت فرموده اند: در حال داخل شدن و بيرون رفتن مهمان، آنهارا نگاه کن تا آنچه را خداي تعالي به برکت مهماني ارزاني داشته است، ببيني.
مرد همسر خود را با هزار عجز و التماس راضي کرد و اسباب ضيافت راتهيه نمود.
چون وقت داخل شدن مهمانان شد، زن از لاي در نگاه کرد و با تعجب ديد در دامن مهمانان گوشت و ميوه هاي بسيار است و آنان با اين وضع داخل منزل شدند.
زن از ديدن اين منظره بسيار خوشحال شد و چون وقت بيرون رفتن مهمانان شد، باز از همان جا نگاه کرد. ديد گزنده ها و مار و کژدم هاي بسيار،در دامن ايشان آويخته، از خانه بيرون مي روند.
زن تعجب کنان نزد شوهر آمد و گفت: هنگام ورود و خروج مهمان هاچنين چيزي ديدم. تعبير آن چيست؟
مرد گفت: من دليل آن را از رسول خداصلي الله عليه وآله خواهم پرسيد.
پس از اين گفتگو، روز بعد مرد به خدمت رسول خداصلي الله عليه وآله شرفياب شد وعرض کرد: يارسول الله! عيال من چنين نعمت هايي در هنگام داخل شدن مهمانان ديده و در وقت بيرون رفتن هم مشاهده نموده است که گزنده هابه دامن آنها آويزانند و بيرون مي روند!
رسول خداصلي الله عليه وآله فرمود: آن نعمت ها برکت هايي است که خداوند عالم به سبب مهماني و ميزباني ارزاني فرموده و آن گزنده ها، گناهان صاحبخانه است که بيرون مي رود.
پس از آن، زن چنان راغب مهمان شد که تمام عمر در مهماني دادن،به شوهر خود سفارش مي کرد.
رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله مي فرمايد: وقتي مهمان بر قومي وارد مي شود،روزي او از آسمان نازل مي گردد و وقتي از غذاي صاحبخانه مي خورد،خداوند گناهان اهل خانه را به سبب نزول مهمان مي بخشايد.
حسين بن نعيم صحاف مي گويد: امام جعفر صادق عليه السلام از من پرسيد:اي حسين! آيا برادران ديني ات را دوست داري؟
عرض کردم: آري.
فرمود: آيا به مستمندان آنان سود مي رساني؟
گفتم: آري، قربانت گردم.
فرمود: همانا بر تو لازم است که دوست داشته باشي کسي را که خدا او رادوست دارد. به خدا قسم! به هيچ يک از آنها سود نرساني جز آن که دوستش داشته باشي. آيا آنهارا به منزلت دعوت مي کني؟
عرض کردم: آري، غذا نمي خورم مگر آن که دو يا سه تن يا کمتر يا بيشتراز آنها همراهم باشند.
حضرت فرمود: بااين حال، فضيلت آنها بر تو بيش از فضيلت تو بر آنهااست!
با تعجب پرسيدم: قربانت گردم! غذاي خود رابه آنها مي خورانم وآنها راروي فرشم مي نشانم و خدمت آنها را مي کنم، باز فضيلت آنها بر من بيشتراست؟!
فرمود: آري، چون هرگاه آنها به منزلت آيند، همراه آمرزش تو و عيالت مي آيند و چون از منزلت بيرون روند، با گناه تو و عيالت بيرون مي روند.
اسلام شخصيت تازه وارد و مهمان را حفظ کرده و صريحا مي گويد: وي سربار خانواده نيست، بلکه وي با روزي خود آمده ورحمتي است که فرستاده شده است. همه مومنان بايد خود را در معرض اين رحمت الهي قرار دهند، تا موجب خشنودي خداوند عزيز گردند.
هرکه را بيني به گيتي، روزي خود مي خورد گر زخوان تو است نانش بازخوان خويشتن.
پس تورا منت زمهمان داشت بايد بهر آنک مي خورد بر خوان احسان تو نان خويشتن
مهمان راهنماي بهشت است.
رسول گرامي اسلام صلي الله عليه وآله مي فرمايد: مهمان راهنماي بهشت است.
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: هر کس سه تن از مردم خداشناس راغذا دهد، خداوند تبارک و تعالي او را از سه بهشت که عبارتند از: فردوس اعلي، جنت عدن و طوبي غذا مي دهد.
آن حضرت در روايت شريف ديگري مي فرمايد: هر کس گرسنه اي راسير گرداند، خداوند براي او نهري در بهشت جاري مي سازد.
حرام شدن جهنم بر او
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: هر کس مومني را طعام دهد و قصدش نزديکي به خدا باشد، مانند کسي است که فئامي از مردم را سير گرداند!
ربعي مي گويد: از حضرت پرسيدم: معني “فئام ” چيست؟
فرمود: يکصد هزار تن از مردم را فئام گويند
امام محمد باقرعليه السلام مي فرمايد: هر کس چهارتن از مسلمانان را اطعام کند،مانند آن است که چهار تن از اولاد اسماعيل ذبيح الله را از اسارت نجات داده است.
جبران مهمان نوازي در بهشت
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: هر کس گرسنه اي را سير گرداند، خداوندبراي وي خواني در بهشت ترتيب مي دهد که همه خلايق - جن و انس - از سرآن سفره سير برخيزند.
برکت امنيت براي مهمان نواز
امام جعفر صادق عليه السلام مي فرمايد: روزي عده اي از اسيران را خدمت رسول اکرم صلي الله عليه وآله آوردند تا آنها را به خاطر جنايات و خيانت هايي که کرده بودند، به قتل برسانند.
مردي از آنها را پيش آوردند تا حکم اعدامش را اجرا کنند. در اين هنگام جبرئيل از طرف خداوند بر پيامبر اسلام صلي الله عليه وآله نازل شد و عرض کرد: اعدام اين شخص رابه تاخير اندازيد!
پيامبر اکرم (صلوات الله عليه) وي را برگرداند و پس از اجراي حکم اعدام درباره ساير رفقايش وي را طلبيد و با او صحبت کرد.
در اين هنگام باز جبرئيل عليه السلام نازل شد و عرض کرد: خداوند مي فرمايد:اين مرد ديگران را اطعام مي کرد و مهمان نواز بود و در ناملايمات صبرمي کرد، وي را عفو نما.
پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله او را به برکت اين فضيلت بزرگ و ارزشمند آزاد فرمود.
آن مرد وقتي علت آزادي خود را فهميد، تعجب کرد و اسلام آورد وسپس گفت: قسم به پروردگاري که تو را به نبوت برگزيده است! هيچ گاه کسي را ازمال خويش محروم نگردانيدم.
نصربن قابوس مي گويد: روزي نزد امام جعفر صادق عليه السلام بوديم. آن حضرت فرمود: طعام دادن به يک مومن نزد من محبوب تر است از آزاد کردن ده بنده و گزاردن ده حج!
عرض کردم: ده بنده و ده حج؟!
فرمود: اي نصر! اگر شما طعامش ندهيد، مي ميرد يازبون مي شود، زيرا اواز فشار گرسنگي نزد ناصبي ها و دشمنان ما مي رود و از آنان درخواست مي کند و مردن برايش بهتر از درخواست کردن از ناصبي است. اي نصر! هر که مومني را زنده کند، مثل اين است که همه مردم رازنده کرده است. اگر به او طعام ندهيد، او را کشته ايد و اگر اطعامش کنيد،او را زنده کرده ايد.
و نيز آن حضرت فرمود: اگر پنج درهم برگيرم و به بازار شما درآيم وطعامي بخرم و چند نفر از مومنان را گرد آورم، نزد من محبوب تر است ازاين که بنده اي را آزاد کنم.
+ نوشته شده در ۱۳۹۱/۰۶/۱۰ ساعت ۹:۴ ب.ظ توسط ابراهیم
|