پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  در حال خروج از مسجد بود اما خندان و شاد... روانه ی منزل دخترش شد که با جانش٬ برادرش٬ امیرالمومنین علیه السلام مواجه گردید... علی علیه السلام علت خشنودی ایشان را پرسید و همراه پیامبر صلی الله علیه و آله شد تا به خانه روند...

پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم  فرمود: جبرائیل بر من نازل شد و از جانب خدا پیام داد که نیمی از شیعیان علی را می بخشم. امیرالمومنین علیه السلام به سجده افتاده و خدا را سپاس گفت. وقتی برخاست قطرات اشک را از چهره سترد و دست به دعا بالا برد و فرمود: خداوندا من نیز نیمی از حسناتم را به شیعیانم بخشیدم...

فاطمه ی زهرا علیها السلام که تا آن لحظه شاهد ماجرا بود فرمود: من نیز به امامم اقتدا می کنم و نیمی از حسناتم را به آن ها می بخشم...

امام حسن علیه السلام هم بی درنگ فرمود: من نیز چنین می کنم.

امام حسین علیه السلام نیز سر به آسمان بالا گرفت و فرمود: خدایا من هم نیمی از حسناتم را بخشیدم.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز تاب نیاورد و فرمود: من هم نیمه ی حسناتم را به شیعیانت بخشیدم...

و جبرئیل بود که باز پیام آورد....

یا رسول الله! خداوند می فرماید: شما هر چه دارید همه از من است... حال که چنین است من گناهان شیعیان علی را می آمرزم... اگر چه به اندازه ی کف دریاها باشد... اگرچه به اندازه ی ریگ های بیابان ها باشد...

منبع:http://taranomebahar03.blogfa.com/