زینت عرش خدایی یا حسن تو کریم آل طاهایی یا حسن

امام حسن مجتبی علیه السلام نه تنها در عبادت و علم و تقوا مقامی بس والا داشت بلکه در بذل و بخشش، زیباترین گوهر الهی بود. دستگیری از درماندگان خصوصیت کریم اهل بیت(ع) بود و ای کاش این خصوصیت سایه گستر زندگی هر مسلمانی شود.

در عبادت بهترینی، در کرم عالی ترین

یا حسن جانم فدایت، ای حسن ای بهترین

وقتی وضو می گرفت و به نماز می ایستاد، بدنش به لرزه می افتاد و رنگش زرد میشد، در عبادت بهترین بود و در کرم سخاوتمندترین. چگونه خود را شیعه و رهرو مولایم حسن بنامم وقتی که لرزش های هنگام نمازم نیز از برای مشکلات دنیوی است، آنگاه که لب به سخن گفتن با پروردگار می گشایم، نمی دانم آیا «ایاک نعبد» هایم حقیقی ست و آیا «ایاک نستعین» هایم را با صداقت می گویم یا به کسی یا چیزهای دیگری غیر از «رب» لایزالم نیز چشم امید دوخته ام؟!

دلت راضی به رضایت خداست یا حسن

دلم با نام تو هر دم به یاد خداست یا حسن

هرکس رضایت خدا را بخواهد، خداوند او را کفایت می کند. اولین و مهمترین انتظار امام حسن مجتبی(ع) از شیعیان، خدامحور زیستن است، وقتی رضایت خدا هدف متعالی باشد، خشم دیگران را نیز می توان با جان و دل خرید. وقتی هدف رضایت الهی باشد، خشم آنانکه نمی پسندند بی اهمیت می شود، و خداوند کفایت می کند برای آنکه هدف را رضایت او برگزیده است. وقتی هدف رضایت الهی باشد، سختی ها و گرفتاری ها نیز شیرین می شود، و یا لااقل تلخی هایش را می توان به شیرینی رضایت حق به جان خرید.

سفارش کرده ای بر علم و دانش ز ِ دانش، راه مومن سوی کوشش

سفارش کرده ای ، تدبیر جویم و اندر راه حق ، تقدیر جویم

تو ای مولا حسن، ای نور سرمد همی در چهره ات ، نور محمد

وقتی شبانه روز قرآن بخوانیم ولی در آیه های نورانی آن تدبیر و تفکر نداشته باشیم چه حاصلمان خواهد شد؟ قرآن کتاب خداست و ائمه معصومین(علیه اسلام) نیز راهنمایان انسان و قرآن های ناطق، مولایمان امام حسن مجتبی(ع) سفارش های زیادی در باب تفکر و تدبر داشته اند، به گفتۀ ایشان تفکر و تدبر، ریشه و اساس تمام خوبیهاست، هرچقدر قرآن و حدیث بخوانیم ولی معنا و مفهومش را درک نکنیم و در زندگی بکار نبریم، فایده ای نخواهد داشت. مومن در عین عابد بودن، متفکر نیز باید باشد.

بندگان خدا در کنار علم و اندیشه، اهل تلاش و عمل نیز باید باشند، هم عبادت هم اندیشه و تفکر. یکی نباید فدای دیگری شود و اگر چنین عمل شود آنگاه است که زندگی نیز الهی می شود. مومن نباید تنبل و بی مصرف باشد، اهل عمل باشد، آنچه می آموزد به کار گیرد در راه خدمت به خلق خدا که یقینا منجر به رضایت و خشنودی خداوند میشود.

چه کنم لایق شوم مولا به راه حق عاشق شوم مولا

چه کنم تا بندۀ خدا شوم ز شیطان و ز دنیا رها شوم

چه کنم حَسَنی شوم ای سرورم چه کنم حسینی شوم، ای رهبرم

خدایا به حق حسن، یارم باش جز تو پناهی ندارم کنارم باش